_

Film ‘En alles is theater…’

Uw theater staat er. Al 25 jaar.

 

Film gemaakt door Philip Houben en Cineast Max van Even in samenwerking met Theater aan het Vrijthof. Met medewerking van Tonny Eyk

 


 

Het was een avond in februari dit jaar. We zaten in de directiekamer van het Theater aan het Vrijthof. De oud-directeuren hadden we uitgenodigd op de avantpremière van de film. Een glaasje wijn, wat knabbels en de heer Houben aan de kop van de tafel. "Heren en dame, zei hij, u zult zometeen zien dat we u behoorlijk geknipt hebben. Maar maak u geen zorgen, u bent er beter van geworden”. Zijn kenmerkende glimlach als een uitroepteken achter deze woorden.

 

Een paar weken eerder hadden we de opnames met de directeuren gedraaid. Vraag deze heren en dame om in een paar minuten hun hoogtepunten in het Theater aan het Vrijthof te benoemen en ze steken enthousiast een verhaal af van een minuut of 20. "Was het wat?" vroeg ieder aan het slot van zijn/haar betoog. “Prachtig”, zei de heer Houben welgemeend, “maar we zullen er wel een beetje in moeten knippen want voor een film van 21 minuten is het natuurlijk iets aan de lange kant".

 

Een jaar eerder zaten we in diezelfde directiekamer. Met een paar collegae brainstormden we over ons 25 jarig jubileum. Zouden we niet onze founding father de heer Houben eens moeten uitnodigen om met ons mee te praten?

En zo zat ik even later aan de telefoon met de heer Houben. Met plezier gaf hij gehoor aan onze uitnodiging. Hij verscheen ten tonele met het scriptboek en een cassettebandje (jaja) van zijn “Uit-Probeer-Avond, de openingsavond waarop Philip Houben in het bijzin van de burgemeester van Maastricht een avondvullend programma op de planken bracht samen met Tonny Eyk aan de vleugel en André Rieu met zijn salonorkest” d.d. 4 januari 1992. Na digitalisatie van dat bandje zat ik een paar avonden later thuis met de koptelefoon in de pc te luisteren, te genieten en te schaterlachen.

 

"Mijnheer Houben u zult begrijpen dat we niet anders kunnen en willen om u te vragen 25 jaar na dato nog éénmaal het toneel te betreden. "Nee, beste mensen, dat ga ik zeker niet doen. Ik heb nu eenmaal een leeftijd bereikt waarop je een aantal dingen niet meer doet. Maar ik heb wel een ander idee. Een film over de totstandkoming van het Theater aan het Vrijthof als een eerbetoon aan de mensen die er werken.” Een script voor deze film die exact 21 minuten mocht duren had hij reeds voortvarend met zijn vulpen op een A4tje geschreven. Op de achterzijde stond een mogelijke cineast benoemd.

 

Entree Max van Even. Die had goed archiefmateriaal en was zeer wel genegen om samen met de heer Houben op pad te gaan om beelden van onze mooie stad, dat prachtige plein en ons theater te gaan schieten.

Ook moesten er 5 nummers uit de Uit-Probeer-Avond opnieuw ingezongen worden.

En zo zat de heer Houben op een warme augustusmiddag in onze bovenzaal op een barkruk naast zijn kompaan Tonny Eyk aan de vleugel en genoot ik hoe de heren geroutineerd en met veel plezier samenspeelden.

Zo zat ik ook bij de opnames met de diverse directeuren en zo zat ik nog regelmatig met de heer Houben en Max om de tafel. Altijd als hij hier “de heilige grond betrad” –zijn woorden- opende ik het rode koordje voor de foyer en werd er gelachen. Tijdens de gesprekken werden niet alleen spijkers met koppen geslagen, maar vlogen ook vele anekdotes over de tafel. En een keer toen Max de heer Houben ophaalde voor de montagesessies werd er zo hard gelachen dat Max de auto aan de kant moest zetten.

Op 4 januari 2017 (exact 25 jaar na dato van de Uit-Probeer-Avond) vierden we de avantpremière met onze medewerkers en in februari dus met de oud-directeuren. Nog wat klein montagewerk en we planden de première van de film op 6 mei. 

 

Eind maart mailde ik de heer Houben om nog even samen wat af te stemmen.

Hij antwoordde: "Helaas kan onze afspraak van a.s. vrijdag door ziekte niet doorgaan. Voor verder onderzoek ben ik a.s. vrijdagochtend bovendien in het ziekenhuis, maar – wat mij betreft – zouden we tegen een uur of twaalf wel kunnen bellen”.

Dat telefoontje is er nooit meer van gekomen.

Een week later vernamen we dat de heer Houben ernstig ziek was.

Op 23 april stierf de heer Houben.

 

We hadden ons de première anders voorgesteld, maar niettemin, met trots en in dankbare herinnering aan de heer Houben presenteren wij “En alles is theater…” !

De film, exact 21 minuten, getuigt van de passie van een man voor theater, voor zijn geliefde stad en van de liefde voor zijn Theater aan het Vrijthof.

 

Raf Meijers, “verbindingsofficier”

 


 

 

 

 

- --- -------------------------------- ---------------------------------------- -------------------------------- ------------------------ ------------- ----------------------------------- ---------------------------------------- -------------------------------- ------------------------ ------------