Peeping Tom

Moeder

vrijdag 6 april 2018 / 20:00 uur
19:00 uur inleiding / geen pauze / 21:10 uur einde
Theater aan het Vrijthof: Papyruszaal
Genre: Dans

>
<
Oleg Degtiarov
© OLEG DEGTIAROV

Na het ‘huis clos’ van de dementerende geest in een bejaardentehuis (Franck Chartier, Vader 2014) toont Moeder het lichaam als opslagplaats van een reeks bewuste en onbewuste herinneringen.

De voorstelling onderzoekt de onverwachte, vaak absurde verbindingen tussen lijden, rouwen en feesten, tussen vasthouden en loslaten, structuur en waanzin. Leven en dood kunnen er kunst zijn, door iedereen te bekijken.

Uit de stroom van individuele herinneringen van de performers schemert een universeel, collectief geheugen door. Eén, dat ook ongemakkelijke reflecties losweekt over verantwoordelijkheid en wat het betekent om vrouw, moeder en ouder te zijn.

 

Het internationaal vermaarde Peeping Tom maakt met de van hen bekende tederheid en sardonische blik  een voorstelling, die tegelijk grappig en bevreemdend is, verontrustend maar ook verbazingwekkend herkenbaar.

After 'huis clos' of the demented mind in an elderly home (Franck Chartier, Father 2014), Mother shows the body as a repository of a series of conscious and unconscious memories. The performance examines the unexpected, often absurd connections between suffering, mourning and partying, between holding and releasing, structure and madness. Life and death can be art here, by looking at anyone. From the stream of individual memories of the performers, a universal collective memory pervades. One, which also causes uncomfortable reflections about responsibility and what it means to be a woman, a mother and a parent.

 

The internationally renowned Peeping Tom, with their well-known tenderness and sardonic look, presents a show, which is both funny and alienating at the same time. A show, which is alarmingly but also surprisingly recognizable. 

» Lees verder

 

RECENSIES

'Stuk voor stuk lijken de losstaande scènes op verwrongen dromen of herinneringen, aaneengesmeed tot een parallel universum waar David Lynch een puntje aan kan zuigen.' ★★★★☆ Trouw

 

'De voorstelling explodeert bijna van zintuiglijkheid, met heftig danstheater over een verwachtingsvolle geboorte en een bitter afscheid, over de oerkracht van het baren tot de woede om gemis.' ★★★★☆ De Volkskrant

 

'Hier komen leven en dood, kunst en spel bij elkaar. Acht zangers, dansers en acteurs nemen tal van rollen voor hun rekening in een associatieve reeks surrealistische en vermakelijke episoden.' ★★★★☆ Het Parool

 


Choreografie en Regie
Gabriela Carrizo