New York Polyphony

Muziek uit de Renaissance

zaterdag 22 september 2018 / 20:00 uur
geen pauze / 21:15 uur einde
Onze Lieve Vrouwebasiliek
Genre: Muziek en Opera

>
<
Chris Owyoung
© CHRIS OWYOUNG
>
<
Chris Owyoung
© CHRIS OWYOUNG
>
<
Chris Owyoung
© CHRIS OWYOUNG

Vier fabelachtige stemmen in de magnifieke atmosfeer van de Onze Lieve Vrouwebasiliek! Een programma dat met Brumels zetting het Dies irae-thema onder de aandacht brengt, dat in Vide, Domine van Clemens non Papa de siddering voor het einde der tijden uitbeeldt en in diens andere motet de overpeinzing van Girolamo Savonarola beschrijft, daags voor hij de brandstapel krijgt. Tegenover de vergeldingsgedachte die in deze werken schuilt, klinkt de hoop op vergeving door bemiddeling van Maria in de Vespers Sequence die Ivan Moody voor New York Polyphony componeerde.

 

Four fabulous voices in the magnificant atmosphere of the Onze Lieve Vrouwebasiliek! A program that draws attention to the Dies irae-theme, portrays the shuddering for the end of times in Vide, Domine of Clemens non Papa and describes the overthinking of Girolamo Savonarola days before he gets the stake. Opposite to the retaliation that's hidden in these works, sounds the hope for forgiveness through Vespers Sequence that Ivan Moody composed for the New York Polyphony. 

» Lees verder

Geoffrey Williams: countertenor
Steven Caldicott Wilson: tenor
Christopher Dylan Herbert: bariton
Craig Phillips: bas

 

Clemens non Papa: Tristitia obsedit me | Vide, Domine, quoniam tribulor 
Antoine Brumel: Dies irae 
Ivan Moody: Vespers Sequence